Επικοινωνία2018-06-21T13:01:54+00:00

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας
στα παρακάτω στοιχεία ή να συμπληρώσετε την φόρμα που ακολουθεί

1. Ιατρείο Αθήνας (Πανόρμου): Λεωφόρος Κηφισίας 86, 11526, Αθήνα, Ημιόροφος

Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα και Τετάρτη:  17.30-20.30 κατόπιν Ραντεβού

2.Ιατρείο Άνω Πατησίων: Λασκαράτου 1 και Πατησίων 350, 11141, Άνω Πατήσια, Ημιόροφος

Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη και Πέμπτη  17.30-20.30 κατόπιν Ραντεβού

Νοσοκομείο 251 Γ.Ν.Α.
Β’Ορθοπαιδική Κλινική
Λεωφ. Π. Κανελλοπούλου 3,
Αθήνα, 11525

Τηλέφωνα Επικοινωνίας
Τηλ. Γραμματείας Ραντεβού: 210 6923249 και 6974863353. Καθημερινές και Σάββατο 09.00-21.00.

email: jpappadas@drspine.gr

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Παππαδάς Ιωάννης

Ο πόνος στη μέση, η λεγόμενη «οσφυαλγία» είναι μια κατάσταση που όλοι σχεδόν έχουμε βιώσει. Σύμφωνα με τις στατιστικές το 90% του πληθυσμού θα έχει τουλάχιστον ένα επεισόδιο οσφυαλγίας στη ζωή του. Τις περισσότερες φορές ο πόνος βελτιώνεται «μόνος του» με τα συνήθη θεραπευτικά μέτρα, δηλαδή ανάπαυση, απλά παυσίπονα και κυρίως με το ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Αν και προφανώς δεν έχει νόημα να τρέχει κανείς στο γιατρό για το παραμικρό, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που χρειάζονται περισσότερη προσοχή.

Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε πως ένας πόνος που διαρκεί πάνω από 3 εβδομάδες, που χειροτερεύει ή παρατηρείται αλλαγή στα χαρακτηριστικά του, ή συνοδεύεται από «ύποπτα» συμπτώματα θα πρέπει να προσεχθεί.

Η ιδιαιτερότητα αυτή ξεκινά από την εξαιρετικά πολύπλοκη κατασκευή και λειτουργία της σπονδυλικής στήλης. Ενώ για παράδειγμα η άρθρωση του ισχίου είναι μία, υπάρχουν 5 αρθρώσεις σε κάθε σπόνδυλο –και έχουμε σχεδόν 30 σπονδύλους. Προσθέστε και το γεγονός πως υπάρχουν συχνά και μη αρθρικές εστίες πόνου, οπότε μπορείτε να έχετε μια ιδέα για το πόσο περίπλοκος και απαιτητικός είναι ο σωστός καθορισμός της πραγματικής εστίας του πόνου.
Με απλά λόγια η απάντηση στο ερώτημα «γιατί πονά η μέση μου;» είναι πολύ πιο δύσκολη από το «γιατί πονάει το ισχίο μου;»

Με βάση τα διεθνώς ισχύοντα (Ευρώπη, ΗΠΑ) πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει ξεχωριστή ιατρική ειδικότητα «χειρουργός σπονδυλικής στήλης» (spinal surgeon). Διεθνώς, τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης αντιμετωπίζονται από ορθοπαιδικούς χειρουργούς ή νευροχειρουργούς (περίπου 80% ορθοπαιδικοί, 20% νευροχειρουργοί) με μετεκπαίδευση σε εξειδικευμένα κέντρα χειρουργικής σπονδυλικής στήλης. Η εξειδίκευση αυτή θεωρείται πλέον σήμερα απαραίτητη, ενώ διαφαίνεται η τάση, σύντομα η χειρουργική της σπονδυλικής στήλης να αποτελέσει ξεχωριστή ιατρική ειδικότητα.
Κατ αρχήν πρέπει να τονίσουμε πως οποιαδήποτε απεικονιστική εξέταση μόνη της χωρίς την κλινική εξέταση του ασθενούς είναι σχεδόν άχρηστη. Οι ασθενείς είναι που πονάνε, όχι οι μαγνητικές τομογραφίες. Και όσο κι αν μια ακτινογραφία ισχίου με οστεοαρθρίτιδα ενός ασθενούς που «μου είπαν ότι πονάει στο ισχίο», φτάνει ενδεχομένως για να τεθεί η σωστή διάγνωση, μια μαγνητική τομογραφία «της μέσης» χωρίς την παράλληλη λεπτομερή κλινική εξέταση του ασθενούς είναι σχεδόν πάντα αδύνατο να οδηγήσει στη σωστή διάγνωση. Και η ακριβής διάγνωση της αιτίας του πόνου στα προβλήματα της σπονδυλικής είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Όσο πιο πολλές αιτίες πόνου είναι δυνατές, τόσο αυξάνει και ο κίνδυνος μιας λάθος διάγνωσης.
Οι χειρουργικές επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη έχουν επιπλοκές όπως κάθε χειρουργική επέμβαση. Για να αποφασίσει κανείς για μια συγκεκριμένη επέμβαση, πρέπει να ζυγίσει το κόστος και το όφελος, δηλ. θα πρέπει οι επιπλοκές από την πάθηση να υπερβαίνουν κατά πολύ τις επιπλοκές από την χειρουργική επέμβαση.Σε κάθε επέμβαση σπονδυλικής στήλης υπάρχουν οι απόλυτες και οι σχετικές ενδείξεις για χειρουργική αντιμετώπιση. Για παράδειγμα ένας ασθενής με αυχενική μυελοπάθεια πρέπει οπωσδήποτε να χειρουργηθεί, διότι αν δεν πράξει αυτό τότε κάποια στιγμή θα παραλύσει.Οι επιπλοκές από ένα τέτοιο χειρουργείο είναι κοντά στο 1% από τη διεθνή βιβλιογραφία.Αν συγκρίνει κανείς τους δύο κινδύνους, η διαφορά είναι τεράστια, συνεπώς ο συγκεκριμένος ασθενής πρέπει να χειρουργηθεί, διότι όπως έγινε φανερό, το επικίνδυνο στην περίπτωσή του δεν είναι η επέμβαση, αλλά η πάθησή του.
Υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη στους ασθενείς ότι όταν ο γιατρός χειρουργεί σπονδυλική στήλη,χειρουργεί νεύρα ή κάποιο νευρικό ιστό.Στην ουσία τα χειρουργεία της σπονδυλικής στήλης αφορούν επεμβάσεις που σε συντριπτικό ποσοστό γίνονται στα οστά-σπονδύλους που δομούν την Σ.Σ. Λόγου χάρη..Σπονδυλική αστάθεια=Σπονδυλοδεσία, Κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου=αφαίρεση δισκικού υλικού, Σπονδυλική στένωση=αφαίρεση οστικού υλικού και αποσυμπίεση, Όγκοι=Πίεση σε νευρικό ιστό-αφαίρεση του όγκου.Παγκοσμίως το 70% των χειρουργείων της σπονδυλικής στήλης γίνονται από ορθοπαιδικούς. Μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις όπως σκολιώσεις, κυφώσεις γίνονται από ορθοπαιδικούς. Γενικότερα οι Ορθοπαιδικοί,λόγω της ειδικότητας τους,είναι καλύτεροι γνώστες της εμβιομηχανικής της Σ.Σ. και έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια στην χρήση ορθοπαιδικών υλικών(βίδες-πλάκες-ράβδοι). Συνεπώς σαφής απάντηση δεν υπάρχει σε αυτό το ερώτημα.Η σωστότερη απάντηση είναι ότι σπονδυλική στήλη χειρουργεί αυτός που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος, είτε είναι Ορθοπαιδικός, είτε είναι Νευροχειρουργός.